’Het zou zinvol zijn meer onderzoek te doen naar wat verkassen doet met mensen’
“In zijn aangrijpende boek “Heimweeën” duikt Johan De Vriendt diep in de emotionele en sociale complexiteit van heimwee, een gevoel dat velen van ons op verschillende momenten in ons leven ervaren. De Vriendt, zelf betrokken bij de strijd voor het behoud van het dorp Doel, verweeft zijn persoonlijke ervaringen met bredere thema’s over erfgoed en de verbinding tussen mens en natuur.
De auteur schetst een meeslepende geschiedenis van heimwee, waarbij hij de gedaanteverwisseling van deze emotie beschrijft van een dodelijke diagnose in de 17de eeuw tot een vaak genegeerd fenomeen in onze moderne, geglobaliseerde wereld waar mobiliteit vaak hoger wordt aangeslagen dan honkvastheid. Hij benadrukt dat heimwee niet simpelweg een zwakte is, maar eigen aan de mens. Heimwee kan leiden tot gezondheidsproblemen en een verminderd welzijn.
De Vriendt pleit daarom voor een leven dat meer in harmonie is met de natuur en met onze vertrouwde historisch gegroeide omgevingen. Hij stelt dat zorgen voor een herkenbare omgeving, met oog voor erfgoed, landschap en duurzame landbouw, ook zorgen voor onszelf is. Dit idee brengt hij tot leven op de historische site van Hof ter Walle, dichtbij Doel, waar hij zijn visie probeert te realiseren.
Het boek is een uitnodiging voor de lezer om stil te staan bij de impact van de snel veranderende wereld op ons welzijn en het belang van een sterke verbinding met zowel de natuur als ons erfgoed. De Vriendt biedt een rijke, emotionele en intellectuele reflectie op heimwee, waardoor het zowel een persoonlijke als universele ervaring wordt. “Heimweeën” is niet alleen een literaire ontdekkingstocht, maar ook een prikkelende aansporing tot nadenken over wat het betekent om thuis te zijn.”
Enkele recensies:
‘Heimweeën is een intrigerende en bijzonder geslaagde combinatie van het persoonlijke verhaal van De Vriendt met de geschiedenis van Doel.’(Marnix Verplancke in Knack 24/05/23, 4 sterren)
‘Hoewel de aanpak en stijl van beide boeken en hun auteurs sterk verschillen, doet Johan De Vriendts verhaal mij erg denken aan een andere episode in de Nederlanden van geprogrammeerde ondergang van een polderheimat: die van het Groningse Oldambt, in 1999 zo meesterlijk beschreven in Frank Westermans’ De graanrepubliek. Het samengaan van persoonlijke verhalen, analyses van beleid, mijmeringen en poëzie geeft het boek een doorleefd karakter.’ (Prof. Bruno De Cordier op Historiek.net, 07/09/23)
‘In een tijd van wetenschappelijke specialismen en bestuurlijke versnippering is de schrijver met zijn holistische pleidooi een verademing. De insteek van deze recensie was te focussen op de politieke dimensie van het werk. Maar dat doet tekort aan de rijkdom aan dimensies van dit boek: de vele aspecten en gevolgen van heimwee, de geschiedkundige en ecologische weetjes over Doel, het nut van herdenken. Vele redenen om het boek vast te nemen en zich er door te laten meeslepen als een papieren bootje op de Schelde.’(Pieter Vandermoere in ’t Pallieterke, 21/09/23)
Hier groeit een erf... én een boek. 